ادعاي ارتباط اصلاح طلبان با حاج سيد احمد خميني و چند نكته

دوست عزيزم علي اشرف فتحي در وبلاگ تورجان با اشاره به برگزاري مراسم سالگرد مرحوم حاج سيد احمد خميني، نوشته است:«چهاردهمین سالگرد درگذشت مرحوم حاج سید احمد خمینی به عرصه قدرت نمایی روحانیون و سیاستمداران منتقد احمدی نژاد بدل شد. هر سه کاندیدای اصلاح طلبان در غیاب احمدی نژاد و یاران نزدیکش، در این مراسم حاضر شدند و یاد و خاطره دوست و همفکر پرنفوذ خود را گرامی داشتند.»

تورجان در ادامه براي اينكه همفكري و همراهي بزرگان جناح چپ را با سيد احمد خميني اثبات كند مي‌نويسد«خط امامی های دیروز و اصلاح طلبان امروز همچون همیشه برای سید احمد خمینی سنگ تمام گذاشتند. سید احمد آقا که ارتباط تنگاتنگی با این جناح داشت، پس از رحلت امام خمینی به عنوان مهم ترین کاندیدای این طیف برای رهبری مطرح بود.»

با نوشته دوست عزيزم تورجان مشكلي ندارم. شكي نيست كه مرحوم حاج سيد احمد خميني مورد احترام همه مسئولان، همه جناح‌ها و همه مردم ايران است، اما مطلب تورجان از چند جهت قابل تامل است كه لازم ديدم درباره آن توضيحاتي بنويسم. اول اينكه نوشته وي اين نكته را القا مي‌كند كه بعد از سالها كه از درگذشت يادگار امام مي‌گذرد، متاسفانه مراسم سالگرد آن مرحوم بيشتر به يك ميتينگ سياسي و جناحي و انتخاباتي تبديل شده است! نكته بعدي اينست كه بزرگان جناح چپ و مجمع روحانيون اصرار فراواني دارند كه بگويند حاج سيد احمد خميني از آنها بود. لااقل نوشته تورجان اين حس را القا مي‌كند.

همچنين ارتباط بعضي گزاره‌ها در نوشته تورجان، منطقي به نظر نمي‌رسد. مثلا تورجان مي‌نويسد:«ارتباط نزدیک یادگار امام با جناح چپ ادامه یافت و روزنامه مشهور «سلام» به پیشنهاد سید احمد به این نام مزیّن شد. روزنامه‌ای که توقیف آن به بحران کوی دانشگاه در تیر ماه 78 منجر شد.» اگر بپذيريم كه پيشنهاد نامگذاري روزنامه سلام از طرف سيد احمد خميني بود، ربط اين موضوع به ماجراهاي بعدي از جمله حادثه كوي دانشگاه، چه مساله‌اي را مي‌خواهد به ما يادآوري كند؟! اين مساله از اين نظر قابل توجه است كه تورجان ادعا مي‌كند سيد احمد خميني مهمترين و پرنفوذترين حامي مجمع روحانيون بوده است! (همچنانكه خود چپي‌ها هم امروز خودشان را تنها وارثان امام و انقلاب مي‌دانند! پس حتما رفتار سران مجمع روحانيون و از جمله موسوي خوئيني‌ها بعنوان مسئول روزنامه سلام هم در همان راستا بوده!)

فرض كنيم كه طبق نوشته تورجان، جناح چپ روزگاري احساس قرابت و دوستي با مرحوم سيد احمد خميني مي‌كرد، از اين مساله چه نتيجه‌اي مي‌خواهيم بگيريم؟ آيا دوستي و همدلي ديروز آنها همچنان پابرجاست؟ و آيا بزرگان مجمع روحانيون همچنان بر همان انديشه‌هاي امام، محكم و استوار ايستاده‌اند؟ و آيا شركت و حضور هر ساله آنها در مراسم بزرگداشت، مي‌تواند دليلي بر خط امامي بودن آنها باشد؟ پس تغيير رفتار گسترده بزرگان چپ را چگونه بايد توجيه كرد؟ براي بررسي اين مساله و اينكه راه هرگونه سو‌استفاده‌اي را ببنديم، بهتر است بجاي ظاهربيني و حضور ظاهري در چنين مراسم‌هايي، درباره مفهوم «خط امام» حرف بزنيم و همه افراد را با آن معيار بسنجيم و ببينيم كه آدمها تا چه ميزان وفادار به خط امام هستند؟

حاج سيد احمد خميني به معناي واقعي كلمه خط امامي بود، اما نه «خط امامي» از نوع جناحي و سياسي آن و نه حتي فقط به عنوان فرزند امام. شكي نيست كه امروز بعضي‌ افراد تنها بخاطر شركت در انتخابات و قدعلم كردن دربرابر ديگران و از ميان برداشتن رقباي خود از عبارت «خط امامي» استفاده مي‌كنند، اما در عمل حركتي بر مبناي خط و راه امام از آنها نمي‌بينيم؛ آيا سيد احمد هم از همين دسته بود؟ اين را مي‌شود با مقايسه رفتار آن مرحوم با برخي مدعيان خط امامي امروز متوجه شد.

يكي از بزرگترين ويژگي‌هاي سيد احمد خميني اين بود كه وي هيچگاه ميل و سليقه شخصي خود را بر نظر امام خميني مقدم ندانست. حتي در برخي مواقع كه مطمئن مي‌شد عقيده و سليقه شخصي و سياسي‌اش اندكي با راه امام تفاوت دارد، فورا خودش را با راه امام منطبق مي‌كرد و رضايت امام را بر خواسته شخصي‌اش مقدم مي‌دانست. اين ويژگي در كمتر كسي از آدمهاي دو جناح ديده مي‌شود. همچنين به جرات مي‌توان ادعا كرد كه كمتر كسي از مدعيان «خط‌ امام» واجد اين شرايط بودند و هستند. سوابق آنها بخوبي نشان مي‌دهد كه آنها بيش از آنكه نگران امام و خط امام باشند، نگران باند و حزب و دسته خودشان بودند و هستند.

امام خميني در يكي از نامه‌هايش كه بعد از رحلتش و حتي بعد از رحلت حاج سيد احمد خميني منتشر شد، به صراحت اين خصوصيت فرزند عزيزش را بيان مي‌كند: «اينجانب در پيشگاه مقدس حق شهادت مي‌دهم كه از اول انقلاب تاكنون و از پيش از انقلاب در زماني كه وارد اين نحو سياسي شده است، از او رفتار يا گفتاري كه برخلاف مسير انقلاب اسلامي ايران باشد، نديده‌ام و در تمام مراحل از انقلاب پشتيباني نموده و در مرحله پيروزي شكوهمند انقلاب، معين و كمك كار من بوده و است و كاري كه برخلاف نظر من است انجام نمي‌دهد و در امور مربوطه چه در اعلاميه‌ها و يا ارشاد‌ها بدون مراجعه‌ي به من تصرف و دخالت نمي‌كند حتي در الفاظ اعلاميه‌ها بدون مراجعه دخالت نمي‌كند و اگر در امري نظري دارد تذكر مي‌دهد كه تذكراتش نيز صادقانه و برخلاف مسير انقلاب و مصلحت نيست و من اگر تذكراتش را نپذيرم تخلف از قول من نمي‌كند و من نيز اگر حرفش را صحيح ديدم قبول مي‌كنم و اميدوارم حرف صحيح را از همه كس قبول كنم.»

امام خميني در ادامه با اشاره به برخي اتهامات بي‌اساسي كه ازطرف مخالفان به حاج احمد خميني نسبت داده مي‌شد نوشت:

«در امور سياسي مدتي تهمت‌ها زده شد كه احمد طرفدار منافقين است و من در طول مدت انقلاب مخالفت‌هايي از او مي‌ديدم كه ديگران بر آن شدت و قاطعيت نبودند و در اين آخر كه قضيه زندان اوين پيش آمد و شكاياتي از آقاي لاجوردي مي‌شد و مخالفت‌هايي مي‌شد، كسي را نديدم كه بيشتر از احمد از آقاي لاجوردي طرفداري كند و دفاع نمايد و وجود او را براي زندان اوين لازم و بركناري او را تقريبا فاجعه مي‌دانست يا مساله طرفداري از بني‌صدر؛ او مادامي كه من از بني‌صدر بواسطه بعضي مصالح جانبداري مي‌كردم او هم گاهي طرفداري مي‌كرد و آنگاه كه من پرده را بالا زده و او را بركنار كردم حتي يك مرتبه از او طرفداري نكرد و مخالفت شديد مي‌كرد يا مساله خط سوم كه مدتي نقل مجالس مخالفان بود و تهمت‌هايي ناروا مي‌زدند و من او را امر به سكوت كردم و او هيچگاه از خط انقلاب و اسلام خارج نبود و بالاخره اگر بواسطه انتقامجويي از من، پس از من گروه‌هايي به مخالفت او برخاستند من دين خود را به او به عنوان يك مسلمان و يك رحم ادا كردم و خداوند تبارك و تعالي حاضر و ناظر است و من اميدوارم كه احمد به  خداي تبارك و تعالي اتكال نمايد و از غير او از هيچكس نهراسد و در خدمت به خالق و خلق بواسطه تهمتها و مخالفتها به خود تزلزل و ترديد راه ندهد و در خدمتها از خداوند متعال چشمداشت داشته باشد و براي به دست آوردن هيچ مقامي قدم برندارد…»

لازم به ذكر است از جمله گروه‌ها و افرادي كه بعد از رحلت امام، شديدترين اتهامات را به مرحوم حاج سيد احمد خميني نسبت دادند، نهضت آزادي و اطرافيان آقاي منتظري بودند. نهضت آزادي از يك سو نامه امام به محتشمي در خصوص نهضت آزادي را ساخته و پرداخته مرحوم حاج سيد احمد خميني اعلام كرد و از سوي ديگر باند آقاي منتظري هم نامه امام در مورد بركناري منتظري را به حاج سيد احمد منتسب كرد! حاج سيد احمد خميني هم طي نامه‌اي به عموي خود مرحوم آيت الله پسنديده در خصوص اظهارات نهضت آزادي، مظلومانه به اين اتهامات پاسخ داد كه متن آنرا مي‌توانيد از اينجا بخوانيد.

همچنين وي رنجنامه‌اي 30 صفحه‌اي به انضمام اسناد و مدارك غيرقابل تكذيب خطاب به آقاي منتظري نوشت كه پاسخ منتظري به آن، تنها سكوت بود! البته درست در سالهاي حكومت اصلاح‌طلبان (بخوانيد خط امامي‌هاي سابق!) نشريه وابسته به جريان منتظري مدعی شد که مرحوم حاج سید احمد در زمان حیات خود ضمن ابراز ندامت از انتشار رنجنامه، دستور جمع‏آورى باقیمانده آن را نیز صادر کرده بود! اما خوشبختانه موسسه تنظيم و نشر آثار امام در جوابيه‌اي تصريح كرد كه حاج سيد احمد رنجنامه را مستند به اسناد و مدارک غیر قابل خدشه منتشر ساخت و تا پایان عمر نیز هیچگاه از موضع و اقدام خویش پشیمان نبود بلکه به همراهیش با امام و عدم تغییر مواضع به خاطر مصلحت اندیشیهاى مقطعى، افتخار مى‏کرد.

حاج سيد احمد خميني همچنين در وصيت‌نامه خود به صراحت تاكيد مي‌كند كه «بين خود و خداي خود رضايت كامل دارم كه تمام تلاشم براي تقويت اسلام و نظام و امام بوده است و از اين جهت در آرامش كامل بسر مي‌برم… من در جهت مصلحت امام، به هيچ فرد و گروهي رحم نكرده‌ام و خيلي‌ها را در اين راستا رنجانده‌ام كه هنوز هم ازاين جهت ناراحت نيستم!»

اين را مقايسه كنيد با گفتار و رفتار برخي بزرگان مجمع روحانيون و اصلاحات كه نه تنها از گذشته‌شان پشيمان شده‌اند بلكه ناجوانمردانه اين اتهام بي‌اساس را به مرحوم حاج‌سيد احمد خميني هم سرايت مي‌دهند و براي سرپوش گذاشتن بر رنگ عوض كردن امروزشان، ادعا مي‌كنند كه حاج سيد احمد هم پشيمان شده بود! شايد حضور برخي اطرافيان آقاي منتظري در مراسم سالگرد حاج سيد احمد به همين خاطر باشد. مخصوصا اينكه آدمهايي مانند ابطحي هموراه تلاش مي‌كنند اين تناقض بزرگ را خيلي عادي جلوه بدهند كه مي‌توان هم خط امامي بود و هم خط منتظري!

علاوه بر مطالب فوق، با نگاهي به مواضع و بيانات حاج سيد احمد مي‌توان به ميزان ارادت و پايبندي او به ولايت فقيه و رهبري آيت الله خامنه‌اي پي برد. عشق و علاقه حاج احمد به رهبري، هيچگاه در دايره تنگ و تاريك جناحي نمي‌گنجيد و او فراتر از وابستگي‌هاي سياسي و چپي، به ولايت عشق مي‌ورزيد. البته منظورم اين نيست كه مدعيان امروز خط امام، پيرو ولي فقيه نيستند اما متاسفانه درسوابق اين افراد مخصوصا در سالهاي اصلاحات، ماجراهايي وجود دارد كه اين مساله را اثبات مي‌كند، اما حاج احمد خميني چطور؟ نوشته‌هاي زير بخش كوچكي از بيانات حاج سيد احمد خميني است كه فاصله زياد فكري و عقيدتي او را با اصلاح‌طلبان و مدعيان خط امام نشان مي‌دهد:

«امروز من و شما بايد در همان خط حركت كنيم. خالصا و مخلصا براي خدا و اسلام و نظام اسلاميمان از رهبر بزرگوارمان حضرت آيت الله خامنه‌اي حمايت كنيم و در راه او كه راه امام عزيزمان است گام برداريم. امروز دنيا مترصد است كه ببيند ما چگونه حركت مي‌كنيم. سرپيچي از ولايت، سقوط نظام را بدنبال دارد. امروز ولايت نقطه وحدت امت حزب الله است. نظام از ولايت جدا نيست چرا كه بدون ولايت، نظام اسلامي نيست و بدون نظام، انقلاب نمي‌تواند راه خود را در جهان طي كند. اگر دو جريان انقلابي ما، دو جرياني كه به اسلام و امام و ولي فقيه و نظام علاقمندند، دست در دست يكديگر بگذارند بر تمامي ضدانقلاب داخل و خارج غلبه پيدا مي‌كنند والا گروهي كه روي كار مي‌آيد بخون هر دو جريان انقلابي تشسنه است و هر دو جريان را نابود مي‌كند.(7 اسفند 68)

ما امروز بايد همه متحد باشيم، امروز بايد در كنار نظاممان پشت سر رهبري قرار بگيريم. رهبر ما شاگرد امام است. رهبر ما از چهره‌هاي شناخته شده انقلاب كه ساليان سال در زندان‌هاي رژيم سفاك پهلوي به سر برده. ازافرادي است كه در طول انقلاب خدماتزيادي كرده و در جبهه‌هاي مستقيما جنگيده است. پس بايد افتخار كنيم كه چنين رهبري را داريم و همگي پشت سر او حركت كنيم و …( سال 69)

هيچكس حق شكستن حريم رهبري را ندارد. حرمت رهبري نظام اسلامي، از اصول خدشه ناپذير انقلاب اسلامي ماست. همه بايد به دستورات رهبري عمل كنند. (7/8/69)

ما امروز موظف هستيم پشت سر مقام رهبري حضرت آيت الله خامنه‌اي حركت كنيم. هر چه ايشان گفت گوش كنيم، اگر روزي حركت ما با حركت ولي نخواند، بدانيد كه نقص از ماست! اگر امروز اختلاف موجب شود كه اقتدار ولي فقيه صدمه بخورد، گناه بزرگي مرتكب شده‌ايم. ما امروز اختلاف را از هيچكس نمي‌پذيريم. اگر روزي از پشت سر ولي فقيه كنار رويم و اگر ولي فقيه نفوذ كلمه‌اش كم شود، چه گناه بزرگي مرتكب خواهيم شد. تمام زحمات ملت عزيز، شهدا و امام از بين مي‌رود. تمام سختي‌هايي كه در طول مبارزه متحمل شديد همه اينها از بين مي‌رود. ما بايد سعي كنيم اتحادمان را حفظ كنيم و پشت سر ولي فقيه حركت كنيم. (19/10/69)

«قاطع‌تر پشت سر رهبري باشيم و نگذاريم رهبرمان احساس تنهايي كنند. همانطور كه نگذاشتيد امام احساس تنهايي كند. اطاعت از خامنه‌اي، اطاعت از امام است. هر كس منكر اين معنا شود، مطمئن باشيد در خط امام نيست و هر كس بگويد كه اطاعت از امام غير از اطاعت از حضرت آيت الله خامنه‌اي است در خط آمريكاست! من بعد از رحلت امام، با خدا و امام عهد كرده‌ام كه كوچكترين قدمي را عليه رهبري و برخلاف رهبري و حتي برخلاف ميل رهبري برندارم و اگر شما مردم هم چنين پيماني را تجديد كنيد، مطمئن باشيد كه ما در تمام زمينه‌ها بر آمريكا پيروز مي شويم. (12/11/69)

و همچنين اين قسمت از وصيت نامه  كه به فرزندانش سفارش نمود:«به حسن و برادرانش اين توصيه را مي‌نمايم كه هميشه سعي كنند در خط رهبري حركت كنند و از آن منحرف نشوند كه خير دنيا و آخرت در آنست و بدانند كه ايشان موفقيت اسلام و نظام و كشور را مي‌خواهند. هرگز گرفتار تحليل‌هاي گوناگون نشوند كه دشمن در كمين است!» (71/6/30)