محاصره غزه را بشكنيم

چند روز قبل الياس عزيز دعوتنامه‌اي برايم فرستاد. دعوتنامه‌اي براي نوشتن درباره اوضاع و احوال اين روزها و شبهاي مردم مظلوم غزه. ديروز هم آقاي دژاكام لطف كردند و از من براي پيوستن به اين موج وبلاگي دعوت كردند. طبق معمول چنين اوضاعي، با خودم فكر ‌كردم كه بروم و عكسهايي را از اوضاع غمبار مردم غزه جستجو كنم و عكسي دلخراش از جسدهاي بي‌جان كودكان مظلوم فلسطيني در وبلاگم قرار دهم و جنايات اسرائيلي‌ها را محكوم كنم! كار ديگري از دستم بر نمي‌آيد. بنابراين همين يك صدا را هم نبايد گذاشت خاموش شود!

امروز يادم آمد كه دقيقا اسفند سال گذشته هم كه غزه اوضاعي اينچنين مصيبت‌بار داشت و آب و برق و غذا و دارو را از پير و جوان و كودك و بيمار دريغ مي‌كردند، باز هم خونم به جوش آمده بود و چند خطي نوشته بودم. نتيجه‌اش چه شد؟ نمي‌دانم! البته مي‌شود نتيجه گرفت كه ما حداقل وظيفه‌مان را انجام داده‌ايم…

امروز با خودم فكر مي‌كردم ‌و مي‌گفتم آيا نمي‌شود ما ايراني‌ها، مسلمان‌ها، انسان‌ها، كار مهمتري انجام بدهيم؟ البته خودم هم نمي‌دانم واقعا چه كاري، ولي آيا به غير از آه و ناله كردن و محكوم كردن راه ديگري وجود ندارد؟ دنيا را ببينيد. چند ماه پيش علي‌رغم محاصره دريايي، زميني و هوايي غزه، آدم‌هايي از اروپا و آمريكا از راه دريا اين محاصره را شكستند و وارد غزه شدند. 50 داوطلب از 17 كشور دنيا و با عقايد مذهبي مختلف كه در ميان آنها حتي يكي از نزديكان توني‌ بلر هم حضور داشت. البته الان منظوم اين نيست كه ما هم سوار قايق و كشتي راهي فلسطين شويم كه اگر امكان انجام چنين كاري هم وجود داشت، بهترين كار ممكن بود! اما لااقل مي‌شود اين محاصره اطلاعاتي، تبليغاتي و رسانه‌اي اسرائيلي‌ها را شكست، نمي‌شود؟ به نظر شما آيا نمي‌شود دايره موج‌هاي وبلاگي خودمان را گسترش بدهيم و از همه آزادي‌خواهان منطقه و حتي جهان بخواهيم كه در اين كار بزرگ و مقدس با ما همراه شوند؟ چه بسا در مناطق ديگر دنيا آدمهايي وجود باشند كه دغدغه‌ و حساسيتشان بيشتر از ما و نگاهشان هم دقيق‌تر از ما باشد. به نظر من حالا كه اينترنت براحتي مي‌تواند تمامي مرزهاي مادي و معنوي دنياي حاضر را بشكند، چرا از آن به بهترين نحو ممكن در جهت اهداف خودمان استفاده نكنيم؟

پيشنهاد من اين است كه دوستان وبلاگ‌نويسي كه با زبان‌هاي خارجي آشنايي دارند دست به كار شوند و فراتر از خاطره نويسي و احساسات، كاري جدي و موثر انجام بدهند. مشابه‌ چنين جرياني، فروردين ماه امسال و در مخالفت با فيلم فتنه هم براه افتاد. يكي از دوستان، وبلاگي چند زبانه را طراحي كرد و با دعوت از بلاگرهاي مختلف، از آنها خواست كه نامه‌هايي را به حضرت مسيح بنويسند. اين موج در نوع خود كاري جالب، موثر و تازه بود.

فراموش نكنيم كه مساله فلسطين، امروز مساله اول دنياي اسلام است. حتي اگر ملك عبدالله و ديگر رهبران بي‌غيرت عرب، از رهبران اسرائيل براي شركت در كنفرانس اديان و تمدن‌ها دعوت كنند و در كنار آنها بنشينند، اما خوشبختانه اكثريت مردم عرب راهي جدا از رهبران خود در پيش گرفته‌اند. برقراري ارتباط با بلاگرهاي مسلمان منطقه و جهان، اين مساله را اثبات مي‌كند.