دیروز درباره نتیجه استیضاح علی کردان در مجلس مطلبی نوشتم. راستش را بخواهید هنوز هم فکر میکنم که نمایندگان مجلس در ماجرای استیضاح وزیر کشور، بیش از هر چیز تاوان اشتباه و اعتماد خود را پس دادند و مساله ای را که میشد از ابتدا جلویش را گرفت، به موضوعی پیچیده و مضحک تبدیل کردند. در مطالب قبلی سوالاتی را مطرح کردم و البته همچنان سوالات بیشمار دیگری هم وجود دارد که امیدوارم یک نفر پیدا شود و جواب آنها را برای روشن شدن اذهان عمومی در اختیار ما قرار بدهد. شاید پاسخ به این سوالات لااقل باعث جلوگیری از تکرار چنین حوادثی در آینده شود.
از روز گذشته تاکنون بسیاری از نمایندگانی که بخاطر برکناری کردان در پوست خود نمیگنجند، مصاحبههایی را انجام داده و بطور مرتب آنرا نتیجه قدرت و اقتدار و سلامت مجلس دانستهاند. تا اینجایش را من هم قبول دارم. به هر حال مساله وزارت علی کردان، مخصوصا پس از مشخص شدن مدرک وی میبایست به هر شکل ممکن حل میشد اما چه بهتر که این مساله با خسارت و هزینه کمتری تمام میشد. خیلی دوست دارم از نمایندگان محترم مجلس، بپرسم شما از چه چیزی اینقدر خوشحال هستید و به خود میبالید؟ از کدام پیروزی بزرگ؟ از کدام احقاق حق و از کدام راست کردن کجی؟ یعنی انتظار دیگری از جلسه استیضاح کردان داشتید؟ با گندی که شماها خودتان سه ماه قبل و در روز رای اعتماد بدون تحقیق به علی کردان به بار آوردید، آیا این چرخش رای شما در استیضاح کردان، حقیقتا یک شگفتی و یک پیروزی بزرگ است؟ ممکن است پاسختان این باشد که آنروز این مساله برای ما اثبات نشده بود، اما چطور این مساله را فراموش کنیم که شما حتی زحمت فکر کردن به صحبتها و مخالفتهای حسینیان و زاکانی و توکلی را هم به خود ندادید؟ آقایان نماینده! نکند خوشحالیتان بابت فراموشی ماجرای آن صد میلیون تومان باشد که اینچنین با دستمال کردان از صورت خود پاک کردهاید؟! به نظر من استیضاح دیروز شما نه تنها رای اعتماد قبلیتان را خنثی نکرد و نه تنها آن ماجرای صد میلیونی را از خاطره ما حذف نکرد، بلکه اشتباه ديگري بر اشتباهات قبلي شما اضافه كرد؛ چرا كه ديروز برای اولین بار شاهد قربانی شدن یک آدم کاملا قربانی شده در مجلس بودیم که ميشد تنها با نطق يك نماينده مخالف هم استیضاحش کرد! علي كردان به هرحال در مجلس راي نميآورد، اما آيا لازم بود كه صحن مجلس را محلي براي مسخره كردن، بيحيثيت كردن و ضربه زدنهاي متوالي و پيدرپي نمايندگان عليه او تبديل كنيد؟!
آقای لاریجانی دیروز در پایان استیضاح، درباره علت رای اعتماد قبلی به کردان فرمودند که مجلس بنا را بر اعتماد گذاشته بود! این حرف را از هر کسی بجز لاریجانی میشنیدیم، بیتفاوت از کنارش میگذشتیم، اما آیا از مسئول کارکشته ای چون علی لاریجانی شنيدن این حرفها بعید نیست؟ مگر میشود نمایندهای در روز رای اعتماد بگوید فلانی مدرکش جعلی است و شما بنا را بر اعتماد بگذارید؟ آیا برای اعتماد بیجایتان دلیل عقلی و منطقی هم داشتيد و داريد؟ البته خود آقای لاریجانی در همان مصاحبه حرفهای دیگری هم زدهاند که تعجب و شگفتی ما را بیشتر میکند. مخصوصا آنجایی که ادعا میکند که حتی در دوران مسئولیتش در صدا و سیما هم به کردان اعتماد کرده و پیگیر مدرک دکترایش نشده است! اینجاست که باید همان انتقاداتی را که بعضی ها به احمدی نژاد دارند، به لاریجانی هم وارد کنیم که چطور ممکن است شما از مسالهای مهم مانند این قضیه بیخبر باشید؟ چطور ممکن است مسئولیت و معاونت امور مالی سازمان عریض و طویلی چون صدا و سیما را که قطعا چیزی از وزارت خانههای دیگر کم ندارد، به کسی واگذار کنید و پیگیر وضعیت اداری و مدارک او نباشید و خیلی راحت بنا را بر اعتماد بگذارید؟! پس قبول کنید آقای لاریجانی شما هم در بوجود آمدن چنین مسالهای به اندازه دیگران مقصر هستید .
و اما شما نمایندگان محترم مجلس! همین مساله درباره بسیاری از شما آقایان هم صدق میکند. شما که دیروز رگهای گردنتان برای عدم صداقت علی کردان بیرون زده بود و نگران پولهای دریافتی او از مدرک دکترا بودید، خواهشا نگاهی به مراحل به قدرت رسیدن خود و چگونگی پیروزی در حوزه انتخابیه خودتان بیندازید! واقعا چند درصدتان بدون ریخت و پاشهاي آنچناني و بدون تبلیغات گسترده و بدون هزینههای سنگین میلیاردی به ساختمان مجلس وارد شدید؟ راستی دوره هفتم مجلس را که یادتان هست؟ خاطرتان هست که وقتی شرط نمایندگی مجلس، داشتن حداقل مدرک فوق لیسانس شد، قانونی تصویب کردید که هر دوره نمایندگی شما در مجلس، برابر با یک مدرک تحصیلی باشد؟ کلاهتان را قاضی کنید چند نفرتان هم اکنون با احتساب آن قانونی که خود وضع کرده بودید، معادل دکترا تشریف دارید؟!
لینکهاي مرتبط:
- احمد پورنجاتی: عفونت سیاسی :«پافشاری لجاجت آمیز و البته خدشه آمیز آقای رئیس مجلس برای نپذیرفتن پیشنهاد جلسه غیر علنی راه را برای “از پرده برون افتادن رازهای سر به مهر” باز كرد تا اكنون شاهد هر روزه چشمه های تازه ای از آن باشیم.» (خواندن این مطلب از کسی که خودش مانند کردان معاون لاریجانی بود، جالب است)
- اتحادیه انجمن های اسلامی دانشجویان:«لاریجانی قصد موج سواری دارد.»
- روزگار: پایان تلخ کردان
- محمد مهدی اسماعیلی: پیام های مثبت یک استیضاح
آقای احمدی نژاد وظیفه نداشت تحقیق کنه در مورد وزیری که داره معرفی میکنه؟؟؟ فقط وظیفه نمایندگان است که تحقیق کنند؟
خوبه ادامه بده به این تحلیلها …موفق شدی کاملا احمدی نژاد رو تبرئه کنی … همین که خودت قانع میشی کافیه !!
آقا یه سری به ما هم بزن،دمت گرم
شاید تنها بتوان گفت که باری جلوی ضرر را از هرجا بگیری منفعت است . خود ما نباید اجازه تکرار بدهیم.
با تمام احترامی که برای این متن قائلم متوجه موضع کلی شما نشدم
یعنی کلیه حرفهای این متن مورد تائید منه ولی یک چیزی رو نمی فهمم آیا نباید کردان استیضاح می شد؟ آیا استیضاحش اشتباه بود؟
نگرانی شما به خاطر استیضاح کردانه یا به خاطر شادی های نماینده ها؟ متوجه نمی شم…
آهستان: در مطلب قبلي نوشتم كه از استيضاح خوشحالم. شكي در اين نيست كه كردان بايد مي رفت اما به چه قيمتي؟! باور كنيد كه جلسه استيضاح، به قربانگاه شباهت داشت. مسخره كردن و توهين جزو هيچ كدام از اصول اخلاقي مورد قبول دنيا نيست. مخصوصا ما كه ادعاي مسلماني و دين و اخلاق داريم. كردان به هر حال رفتني بود، اما آيا نمي شد كه جلسه استيضاح به اين شكل برگزار نميشد؟ ضمن اينكه شما هنوز متوجه پرستيژ خاص مجلسي ها در اين قضيه نشديد!
نخیر! کردان اصلا نباید استیضاح می شد! در حقیقت کردان اصلا نباید وزیر می شد. واقعیت اینست که سه ماه وقت مردم گرفته شد، هزینه سنگینی بر گردن نظام و کشور و دولت افتاد و از اعتبار مسئولین کشور به میزان قابل توجهی کاسته شد، فقط بخاطر این که رئیس محترم مجلس جلوی غیرعلنی شدن جلسه رای اعتماد به کردان را گرفت. مجلس فقط اشتباه خودش را ماستمالی کرد. همه حرفهایی که دیروز نمایندگان مجلس زدند، عینا در روز رای اعتماد به کردان هم زده شده بود. هیچ چیز جدیدی بیان نشد. تازه اتهامات اخلاقی کردان در روز رای اعتماد به او طرح شد، در حالی که در جلسه استیضاح سخنی از آن به میان نیامد.
افتضاح کردان در واقع افتضاح مجلس بود. مجلس بی مسئولیت کردان را وزیر کرد و برای لاپوشانی افتضاح تاریخی خود، مجدد وی را کله پا کرد..
tahliletoon bad nist, vali az ensaaf bedoore ke begim hameye ina eshkaal daare vali inke raees jomhoor dorost check nakarde kasi ke gharare vazir keshvar beshero eshkaal nadaare. Raees johoor joori “masalan” kordan ro check karde ke to jalase azash defa kone va kard, bad ke maloom shod kordan doroogh gofte va be dorooghesh edaame midaad nabayad dige laj bazi kard va az oon hemayat kard. Man raees jomhoor ro doost daram vali dar in zamine kheilee eshtebah kard, zemne inke majles benazare man kheilee khoob amal kard, kasaie ke estizah kardan kheilee khoob tozih dadan va maskhare ham nakardan shoma manzooretoon khandeye akhare namayandehaie bood ke to jaygaahe heiat reieese boodan, belakhare namayandeha ham darajeye osgoli daran! vali kasi ke jelo hame intori doroogh mige aberoo nadaare, benazare man kaare khoobi bood, va aberooye dorooghgooie rikhte beshe hich bad nist, enghadr ghazie tablo bood bazam pafeshari mikardan. inshallah akhar aghebatetoon bekheir
به نام خدا
سلام دوست عزيز مطلب خوبي بود
من اينو هم اضافه كنم كه هيچ گونه انتقادي در اين مورد به رئيس جمهور منطقي نيست چرا كه نمايندگان مجلس وظيفه ي كشف حقايق را داشتند .
دوما نمي توان به كار دوم مجلس ايرادي گرفت چر كه هميشه جريان اصول گراست كه حاضر است از ابوي خود بگذرد و حتي به اشتباههاي خودش اقرار كنه ولي از حق مردم نمي گذره واين از خصوصيات جريان اصول گراست
من هم مطلبي در همين زمينه نوشته ام وقت كردي يه سر بزن
http://www.parvaz.javanblog.com
سلام
باید در ابتدا بگم که این نظر شخصی منه و قصد ندارم بگم صددرصد درسته و یا به بقیه تحمیل کنم.
من فکر میکنم تو قضیه کردان چند تا مساله اتفاق افتاد!
1.به شدت به آبروی کشور ضربه وارد شد و یه خوراک توپ تبلیغاتی برای مخالفین نظام آماده شد تا بدون دردسر و از موضع حق گویی نظام رو بکوبند
2. این وسط آخرش مقصرین مشخص نشدند و هر شخص و جناحی سعی کرد خودش رو توی این قضیه تبرئه کنه. نه لاریجانی زیر بار این رفت که در معرفی کردان نقش داشته. نه نمایندگان پذیرفتند که در تحقیق در مورد کردان کوتاهی کرده اند. و نه مشخص شد که چرا رییس جمهور این آدم مساله دار و جنجالی رو به مجلس معرفی کرد و آیا این تصمیم خودش بود یا از جایی تحت فشار؟
3. کردان ثابت کرد که آدم صادقی نیست و از اول قصد ماستمالی کردن ماجرا رو داشت و حتی حاضر شد برای توجیه مدارک مساله ساز خودش هم از جانباز بودنش مایه بگذارد که به گفته خودش قصد نداشته بازگو کند تا فقط با خدا معامله کرده باشد و هم اینکه از رییس جمهور و دولت هزینه کند و تاخت و تاز بر علیه دولت را دو چندان کند و کسانی که تا دیروز به بهانه های واهی از بالا تا پایین دولت را مورد ملاطفت قرار می دانند اینبار با چهره ای حق به جانب و از موضع دلسوزی برای مردم و نظام شخص رییس جمهور را هر چه بیشتر بنوازند و دفاع ایشان از کردان را مبنی بر دغلکاری و فاسد بودن کسی بنامند که به تنهایی بر علیه تمام مفسدان سیاسی و اقتصادی قد علم کرده است و زمینگیرشان ساخته است.
شاید با استعفای کردا ن این همه هزینه بر دولت و ملت ایران تحمیل نمی شد و با یک معذرت خواهی کردان از ملت غائله ختم به خیر می شد و بر آبروی او و ارج و قرب او نیز افزوده.
و حالا که این اتفاق نیفتاد و شد آنچه شد باید به جای واکاوی بیشتر گذشته به فکر آینده بود.
چون میدان مهمتری در پیش است و شاید غفلت ما در برابر مکرها و حیله های آینده خسارات بیشتری به بار آورد.
یادمان نرود که این فکر و مبانی اصولگرایی به سادگی به دست نیامد و کم مشکلات و گرفتاری بر ملت توسط زخم خوردگان این تفکر تحمیل نشد که به سادگی از دست برود و باید به فکر چاره ای موثر بود.
یا علی مدد…
با سلام دوست عزیز من نمیدونم تو جزء کدوم دسته و فرقه ای چپی هستی یا راستی اصولگرایی یا اصلاح طلب فقط از تو می پرسم توی مملکتی که رهبر هیچ حرکتی در برابر ظلم و بی عدالتی توی تمام ارکانش نمیکنه و به اصطلاح این فرمانده کل قوا همه ظلم ها رو مهر تایید میزنه ما انتظار داریم که رئیس جمهورکه رئیس قوه مجریه هست درست باشه و اعضای کابینه ایشان صادق و درستکار باشند یا از مجلسی که قوه مقننه باشه باید انتظار داشته باشیم خیلی بادقت به کابینه مسخره دولت رای اعتماد بده و بره تحقیق کنه و حتما انتظار داریم که رئیس قوه قضائیه (شریح قاضی)با بی عدالتی مبارزه کنه جایی که تمام ارکان جامعه اینچنین آشفته باشه هیچ امیدی به اصلاح و یا اصولی رفتن هست (در آن شهری که مردانش عصا از کور میدزدند من از خوش باوری آنجا محبت آرزو کردم )
خاک بر سر ما کنن با این مملکت آشغال