امير فرشاد ابراهيمي، چماقداري براي تمام فصول!

مقدمه: احتمالا شما هم قضاياي مربوط به پخش فيلم جديد غيراخلاقي را شنيده‌ايد. همان كه اميرفرشاد ابراهيمي ادعا كرده است توسط سربازان گمنام و براي رسوا كردن يك حاج آقاي همداني، در اختيار او قرار داده‌اند! راستش را بخواهيد قضيه اينقدر مزخرف هست كه من نمي‌خواهم وارد اين بحث شوم اما يك مساله برايم خيلي عجيب است. اين روزها متاسفانه تعداد زيادي از بلاگرها عقلشان را به موجودي مثل اميرفرشاد داده‌اند و بدون بررسي همه جوانب، همان دروغ‌هاي او را تكرار كرده‌اند. البته در اين ميان دوستاني هم، خيلي درست، جامع و منطقي به اين مساله واكنش نشان داده و از جوانب مختلف به اين مساله پرداخته اند. پيشنهاد مي‌كنم اين نوشته زيبا را حتما بخوانيد. اما در خصوص اميرفرشاد، هميشه آرزويم اينست كه كاش لااقل اپوزوسيوني درست و حسابي داشتيم. كاش لااقل عقلمان را خيلي راحت به آدم‌هايي مثل اميرفرشاد نمي‌داديم. نمي‌دانم چرا بعضي‌ها گمان مي‌كنند كه اوضاع مملكت اينقدر بي‌در و پيكر است كه اميرفرشاد در وزارت اطلاعات، مامور و جاسوس داشته باشد؟ باور كنيد هنوز تا ابوعطا خواندن و هفت‌تير كشيدن اميرفرشاد، فاصله زيادي داريم! …

بگذريم،  نوشته زير را فروردين امسال وقتي امير فرشاد ادعا كرده بود كه در تركيه مي‌خواستند او را زنداني كنند، نوشته بودم. اين را تقديم مي‌كنم به خودش:

تهران – دهه 70

يکي بود يکي نبود، يکي امير فرشاد ابراهيمي بود که بچه خيلي خوبي بود. اين اميرفرشاد قصه ما به سينما و فيلمهاي جنگي علاقه زيادي داشت و دوست داشت هنرپيشه معروفي بشه. براي همين هم يک روز رفت پيش ابراهيم حاتمي کيا و ازش خواهش کرد که يه نقش کوچک توي يکي از فيلمهاش بهش بده. امير فرشاد به ابراهيم گفت که حاضره حتي نقش حسن گلاب را هم توي حلقه سبز بازي بکنه، اما حاتمي کيا با تعجب به اميرفرشاد نگاهي کرد و گفت:«برو بابا مثل اينکه حالت خوش نيست، حسن گلاب کيه؟ حلقه سبز ديگه چيه؟!» امير فرشاد که انتظار چنين برخورد سردي را از حاتمي کيا نداشت، خسته و دلشکسته رفت سراغ رسول ملاقلي‏پور و گردنش را کج کرد و اشکي ريخت و گفت:«حاج رسول شنيدم قراره «ميم مثل من» را بسازي. من خوب مي‌تونم اشک ملت رو دربيارم، اون نقش رو به من مي‌دي؟» حاج رسول هم مثل آقا ابراهيم باتعجب به اميرفرشاد نگاه کرد و گفت:«ميم مثل من ديگه چيه؟ ساخته کي هست؟ خارجيه يا ايراني؟» امير فرشاد باز هم دلشکسته راهي خيابان شد و اينبار رفت سراغ مسعود ده‌نمکي. يه نگاهي به مسعود کرد و آهي کشيد و گفت:«برادر! تو ديگه دست رد به سينه من نزن. تو يه کاري بکن» ده نمکي جواب داد:«چي شده برادر؟ چه کاري از دستم بر مياد؟» اميرفرشاد گفت:«شنيدم داري اخراجي‌ها رو مي‏سازي! اجازه مي‌دي نقش باقالي رو من بازي کنم؟!» مسعود که از حرفهاي اميرفرشاد گيج شده بود جواب داد:«کي اخراج شده؟ از کجا اخراج شده؟ باقالي چيه؟ خبرش رو بده به من تا توي نشريه «شلمچه» چاپش کنم» خلاصه اميرفرشاد وقتي ديد توي هيچ فيلم جنگي راهش نمي‌دن، تصميم گرفت که بختش رو تو فيلمهاي کمدي آزمايش بکنه. براي همين هم رفت سراغ مهران مديري! مهران سر صحنه فيلمبرداري بود که سروکله اميرفرشاد پيدا شد. اميرفرشاد رفت جلو و گفت:«ببخشيد آقاي مديري! من مي‌تونم از شما خواهش بکنم که يه نقش توي سريال جديدتون به من بدين؟ اصلا همين مرد هزار چهره! من اينقدر خوب مي تونم نقش يه آدم هزار چهره رو بازي کنم.» مهران مديري با تعجب نگاهي به اميرفرشاد انداخت و با خنده گفت:«به‌به به‌به، چه امير فرشاد خوبي! حالا اين مرد هزار چهره که گفتي کي هست؟!…» امير فرشاد وقتي ديد که مهران مديري هم حاضر نيست يه نقش کوچک به اون بده، خيلي ناراحت شد. رفت يه گوشه نشست و به درختي تکيه داد و زد زير آواز. در همين لحظه «شيرين خانم» و «آقا محسن رهامي» داشتند از آن دور و برها رد مي‌شدند که چشمشان افتاد به اميرفرشاد. وقتي شيرين خانم حال و روز اميرفرشاد را ديد، ياد اين ضرب‏المثل افتاد که «اگر ديدي جواني بر درختي تکيه کرده …» و دلش خيلي سوخت.

شيرين خانم رفت جلو و گفت چي شده عزيزم؟ اميرفرشاد همه ماجرا رو برايش تعريف کرد. شيرين خانم فورا ياد بهروز افخمي افتاد. با خودش گفت شايد بهروز بتونه يه‌ کاري بکنه. زنگ زد به موبايل بهروز. ولي آقا بهروز مثل هميشه روي صندلي‌هاي مجلس داشت چرت مي‏زد! شيرين خانم باز هم کمي فکر کرد و يک دفعه رو کرد به آقا محسن و فرياد زد:« پيدا کردم، راه حلش رو پيدا کردم. اصلا بيا ما خودمان يه فيلمي بسازيم و اميرفرشاد را هم بازي بديم شايد اينجوري دل يه جوون رو شاد کرده باشيم» (قابل توجه اونهايي که مي گن شيرين خانم همينطوري الکي برنده جايزه صلح نوبل شده، شيرين خانوم همين کارها رو کرده که بهش جايزه دادند) خلاصه آقا محسن نشست و يه فيلم نامه توپ نوشت و داد دست شيرين خانم و اون هم فورا دست به کار شد و فيلم «نوار که دم نداره» رو ساخت و براي جشنواره کن آماده کرد. داستان فيلم هم خيلي جالب بود. يک فيلم تخيلي که اميرفرشاد نقش يه جوون رو بازي مي‌کرد که دوست داشت کارهاي بزرگي بکنه! اما قاچاقچيان فيلم به شيرين خانم رحم نکردند و اين فيلم همه جا پخش شد.(البته بعضي ها شايعه راه انداختند که شيرين خانم خودش اين فيلم را همه جا پخش کرده!) خلاصه امير فرشاد قصه ما به آرزويش رسيد و خيلي خيلي معروف شد. ولي افسوس که توي ايران هيچکس تحويلش نگرفت و اين فيلم با شکست تجاري روبرو شد. البته فيلمسازان هاليوودي وقتي استعداد اميرفرشاد را ديدند از اون براي بازي در فيلمهاشون دعوت کردند، امير فرشاد هم وقتي ديد توي ايران کسي کاري بهش نداره، رفت هاليوود. اما از شانس بدش، چون تحصيلات سينمايي نداشت، در هيچ فيلم سينمايي نتونست بازي بکنه. البته اميرفرشاد هرگز نا اميد نشد و رفت دکتراش رو تو  رشته فيلمهاي تخيلي گرفت. تازگي‌ها هم يه فيلم تخيلي پليسي توي ترکيه بازي کرده که هنوز اکران نشده. گويا قراره شيرين خانم هم دوباره دست به کار بشه و فيلم جديدي بسازه به نام «امير فرشاد ابراهيمي؛ چماقداري براي تمام فصول»

امير فرشاد ابراهيمي در تجمعي عليه (دانشجويان حامي عبدالله نوري!)

چهره امير فرشاد در فيلمهاي جديد!!

لينك مرتبط:

• آيا انتشار فيلم خصوصي افراد اخلاقي است؟ (وبلاگ زهرا)
• موج سواري با احساسات مردم (خرچنگ زاده!)